Heeft u zich ooit afgevraagd waarom politici zo een grote voorstanders zijn van een compromis?  Waarom ze het als een absoluut axioma aannemen dat men een compromis moet zoeken?  De enige uitleg die ik er ooit over kreeg, is dat het een goede manier is om standpunten te verzoenen en eenieder een bijdrage te laten leveren aan het geheel.  Nonsens!

Bij een compromis neem je een beetje van alles, zonder fundamentele zaken aan te pakken.  Een compromis is een amalgaam van diverse visies.  Iets wat uiteindelijk een gedrocht wordt van verschillende zaken die geen samenhang met elkaar vertonen.

Dagelijks komen we tal van kleine en grotere problemen tegen.  Elk van ons.  Bijna steeds weten we hoe we deze kunnen oplossen.  Indien het enkel onszelf aanbelangt, is het een kwestie van de discipline te hebben om de oplossing door te voeren.  Niet steeds eenvoudig – en voor sommigen onder ons onmogelijk – maar doenbaar voor de meesten onder ons (met een beetje doorzettingsvermogen).

Moeilijker wordt het wanneer het gaat over problemen die groepen aanbelangen.  Verschillende invalshoeken, andere waarden en persoonlijke of groepsbelangen spelen dan mee.  Strategische spelletjes om het eigen gelijk te behalen worden belangrijker dan de oplossing die we zoeken.

Succes in verkopen heeft niet zozeer veel te maken met wat u kunt, als wel met wie u kent en hoe goed u er in slaagt  uzelf kenbaar te maken aan anderen. Welk verband is er tussen verkoopresultaten en bekendheid bij de klant?

Een kleine rondvraag bij een training bracht een leuke samenhang aan het licht tussen de verkoopresultaten en hoe goed anderen u kennen.