Wanneer je met mensen spreekt, ontdek je al snel, dat er twee fundamentele manieren zijn, om tegen je eigen situatie aan te kijken. De een weet dat hij krijgt wat hij verdient, de ander vindt dat hij steeds recht heeft op meer.

Krijgen wat je verdient

Het is een goede instelling. Je beseft dat je resultaten afhangen van je eigen acties. Wanneer er iets fout loopt, weet je dat je het heft zelf in handen kan nemen. Je resultaten en de vruchten van je arbeid? Die zie je in de toekomst. Wat je doet is een investering die zowel nu als later zal opbrengen.

Recht hebben op meer

Hier stuit je op een fundamenteel probleem. Waarom zou je recht hebben op meer? En, indien je het niet krijgt, wat kan je er dan aan doen? Je ziet de oorzaken immers buiten je zelf!

Rechtvaardigheid

Natuurlijk is de wereld niet rechtvaardig. Ik kan me bovendien tal van goede mensen voorstellen die recht hebben op meer. Mensen die sterven van honger, die het slachtoffer zijn van oorlogen, economische machtsspelletjes, gerechtelijke dwalingen…

Maar het heeft niet zoveel met rechtvaardigheid te maken, als wel met je instelling. Geloof je dat wat jouw toekomt afhangt van wat anderen je geven, dan zal je het zelden bereiken, cynisch en bitter worden en nooit komen tot een echt succes.

Ownership

Geloof je echter dat je krijgt wat je verdient, dan zal je snel die zaken opmerken, waar je beter had kunnen presteren in het verleden, en boek je winst voor de toekomst. Wat je ook doet, jij hebt steeds de mogelijkheid om ongeacht waarover het gaat, je uiterste best te doen, en dan nog iets meer.

Dit alles wordt vaak samengevat in het begrip ‘ownership’. Durf je jezelf iets toe-eigenen? Bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid voor je eigen resultaten. Dat is het tegenovergestelde van her zoeken naar excuses, dat is het zoeken naar oplossingen.

Het is je eigen keuze, verwacht je iets van anderen, of spring jein het bad, en werk je er voor?